KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2021/4253 E., 2022/6687 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2022
- Mahkeme
- İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet; Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/07/2020 tarih, 2018/184 esas ve 2020/448 sayılı kararı
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 31/12/2020 tarih, 2020/1808 esas ve 2020/3589 sayılı kararı Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça konu uyuşturucu maddelerin miktarı, suç konusunun önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesine göre, temel hapis cezasının alt sınır aşılarak belirlenmesi yerinde ise de alt sınırdan fazla uzaklaşılarak 16 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,
Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmadığından sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/4253, K. 2022/6687, 24 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama