Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/4801 K.2024/97

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2015/776 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; sanık kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü emniyet mensuplarının sanığın üzerinde yaptıkları aramada suça konu esrar maddesini ele geçirdikleri, sanığın esrarı içmek için satın aldığını kabul ettiği, sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/6924 sayılı iddianamesi ile uyuşturucu kullanma suçunu işlediği gerekçesi ile Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, bu nedenle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği,

her ne kadar Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatına karar verilmiş ise de benzer olay nedeniyle daha önce soruşturma açılmış, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş ve daha sonra kamu davasının açılmasına karar verilmiş olması nedeniyle yargılamaya konu bu eylem hakkında doğrudan kamu davasının açılması gerektiği, yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilemeyeceği, sanığın uyuşturucu kullandığını ikrar ettiği, bu şekilde atılı suçu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayda, sanığın 19.09.2015 tarihli eylemi ile ilgili olarak düzenlenen 21.12.2015 tarihli iddianame içeriğinde, sanığın daha önce işlemiş olduğu 03.12.2014 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunduğu ve sanığın bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmaması nedeniyle 2015/6924 Soruşturma numarası üzerinden kamu davasının açıldığı belirtilerek, sanığın incelemeye konu 19.09.2015 tarihli eylemi hakkında doğrudan

kamu davası açıldığının belirtildiği; dosya ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan incelemede, sanık hakkında, 03.12.2014 tarihli eylem nedeniyle 19.01.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği,

sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmaması nedeniyle 2015/6924 İddianame numarası üzerinden 08.07.2015 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2015 tarihli 2015/827 Esas ve 2015/1109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat karar verildiği ve kararın 02.12.2015 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinin gözetilmesi gerektiği, Dairemizin 13.09.2023 tarihli ve 2021/303 Esas, 2023/7673 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere,

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği,

Ancak, 03.12.2014 tarihli eylem nedeniyle verilen 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak açılan kamu davasında yürütülen yargılama, "beraat" kararı ile sonuçlanmış olduğundan, beraat kararına konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliğini yitirdiği ve sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davasının açılması koşulunun da sağlanmamış olacağı, bu nedenle sonraki suçlara ilişkin olarak yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, buna bağlı olarak,

“kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma" kararı verilerek dosyanın gereği için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR