Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/4920 K.2023/549

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin, süresinden sonra duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.07.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2019 tarihli ve 2019/353 Esas, 2019/377 Karar sayılı kararı ile sanığın değişen suç vasfına göre, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, mahkeme başkanının karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2019/2532 Esas, 2020/2067 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eylemin, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna,

3. Etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Cumhuriyet savcısıın temyiz sebepleri özetle

1. Sanığın beyanıyla diğer failleri ortaya çıkarması nedeniyle, hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine,

2. Kabule göre de, etkin pişmanlık hükmünün uygulanmama gerekçesinin açıkça gösterilmediği ve bu hususun kararda tartışılmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde, Antalya Şehirler arası Otobüs Terminalinde tedirgin davranışlarından şüphelenilerek durdurulan sanığın, kaba üst aramasında kemerinin iç kısmında ele geçen maddenin uzmanlık raporuna göre 12,74 gram saf eroin içerdiğinin tespit edildiği; sanığın beyanı ve yer göstermesi ile olay günü yakalanan ve haklarında verilen beraat kararları istinaf edilmeksizin kesinleşen diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın üst, araç ve ikamet aramalarında suç unsuruna rastlanmadığı anlaşılmakla; sanığın, aşamalarda ele geçen uyuşturucu maddeyi kullanmak için satın aldıktan sonra,

ikametinin bulunduğu Eskişehir'e dönmek için otogara geldiğine ilişkin savunması, uyuşturucu madde miktarının kullanım sınırı içinde olması, sanığın "uyuşturucu madde ticareti yaptığına" ilişkin ihbar, istihbari bilgi ve tanık beyanı bulunmaması dikkate alındığında, eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu;

daha önce Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince aynı suç nedeniyle verilmiş ve kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle, sanığın "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan oy çokluğu ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'ta ele geçen uyuşturucu maddenin niteliği ve miktarı itibari ile eylemin, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu oluşturduğu, ele geçen maddenin eroin olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca arttırım uygulandığı, sanık ...'ın beyanıyla, haklarında verilen beraat kararları istinaf edilmeksizin kesinleşen diğer sanıkların suçlarını ortaya çıkardığından söz edilemeyeceğinden, etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisinde yer alan Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2019 tarihli ve 2019/758 Esas, 1240 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyize konu dosyada tutuklu kaldığı 28.05.2019 - 05.09.2019 tarihleri arasındaki sürelerin, 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereği mahsubuna karar verildiği anlaşılmakla, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suç konusu net 98 gram uyuşturucu maddenin, 12,74 gram eroin içerdiği tespit edilmiş olup, içerdiği eroin miktarından ziyade kullanım sınırının oldukça üzerinde olan brüt madde miktarının dikkate alınması gerektiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin suçun sübutuna ve vasfına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, etkin pişmanlığın uygulanmamasının yerinde olduğu ve bu hususun gerekçelendirildiği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre eleştiri dışında hukuka uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2019/2532 Esas, 2020/2067 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,