Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/4972 K.2023/2603

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/338 Esas, 2020/123 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin inandırıcı delil elde edilememiş olduğu, ancak sanığın uyuşturucu madde kullandığı ve bulundurduğu sabit olduğu, aynı olay ile ilgili sanık hakkında Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/572 Esas sayılı dosyasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dava açıldığı ve davanın halen derdest olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında aynı fiil nedeniyle yeniden dava açılmayacağından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince açılan davanın reddine, karar verilmiştir.

B.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2020/1963 Esas, 2020/2768 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi,

62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair maddi delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, 3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada herhangi bir delil bulunmadığı, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin inandırıcı delil elde edilememiş olduğu ancak sanığın uyuşturucu madde bulundurduğunun ve kullandığının sabit olduğu, bu nedenle aynı olay ile ilgili sanık hakkında Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/572 Esas sayılı dosyasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dava açıldığı ve davanın halen derdest olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında aynı fiil nedeniyle yeniden dava açılmayacağından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince açılan davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın sevk ve idaresinde olan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ... ile ...’ın da içinde bulunduğu aracın kolluk tarafından durdurulmak istendiği, sanığın kaçma girişiminde bulunduğu ancak maddi hasarlı trafik kazası yaparak durduğu, araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada sanığın makatında poşet içerisinde sakladığı 2 parça halinde kokain ile 1 parça halinde eroin uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu,

kullanıcı tanıkların usulüne uygun olarak alınan beyanları, kullanıcı tanıkların idrar tetkiklerinde opiat ve kokainin pozitif olduğu, olayın gerçekleşme biçimi, ele geçen maddelerin miktarı ve nitelikleri dikkate alındığında sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2020/1963 Esas, 2020/2768 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan