Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/5962 K.2023/431

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2019/452 Esas, 2020/150 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 11.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/2067 Esas, 2020/1298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri özetle

Lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma kastı bulunmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İstihbari bilgiye istinaden sanık ...'nın evine gidildiği 759 adet hapın ele geçirildiği, sanık ...'nın etkin pişmalıktan yararlanmak isteyerek şifahi görüşmede evinde yakalanan uyuşturucuların kendisine ait olduğunu ve bu uyuşturucu hapları temyiz dışı sanık ... isimli şahıstan aldığını beyan ederek adresini verdiği, söz konusu adreste yapılan aramada sanık

Meliha'nın evinin damında kulübede 22062 adet hapın ele geçirilmesini sağladığının anlaşıldığı, sanığın evinde ele geçen uyuşturucu miktarının kullanım sınırından fazla olması, suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, sanığın uyuşturucuları satın almış olduğu Meliha'nın isim ve adresini vererek Meliha'nın işlemiş olduğu suçun ortaya çıkmasını sağlamış olması nedeniyle oluşan kanaate göre sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasının uygulanması ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağıyla ilgili gerekli araştırmanın yapılmaması hususlarındaki eleştiriler dışında, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kolluk görevlilerini görünce kaçmaya başlayan sanığın elinden attığı poşette kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, bu aşamada temyiz dışı sanık ...'nın da uyuşturucu maddeler ile yakalanmasını sağladığı, mahkemenin temel cezanın belirlenmesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan ayların taksitlerinin tamamının bir defada alınacağının sanığa ihtarına karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/2067

Esas, 2020/1298 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “.... bakiye kalan kısmın tamamının sanıktan alınmasına” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibarelerinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,