Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/6047 K.2023/329

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27/11/2020 tarihli ve 2020/137 Esas, 2020/331 Karar sayılı kararı

ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının "a" bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09/02/2021 tarihli ve 2021/128 Esas, 2021/275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri; 1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Kemal ve ... isimli şahısların tanık olarak dinlenilmemesi ve net uyuşturucu madde miktarının tespiti için yeniden rapor aldırılması gerektiği sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 3. Savunma hakkının kısıtlandığına, 4. Yeterli ve somut bir delil bulunmadığına, 5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 6. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, 7. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosyada bulunan olay tespit, yakalama ve el koyma tutanağı, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün uzmanlık raporu, Adana Adli Tıp Kurumu'nun 17/06/2020 tarihli raporu, emanet eşya makbuzu, diğer tutanaklar, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamının bir bütün olarak değerlendirilmesinin sonucunda; sanığın uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesine karşın, 17/06/2020 tarihli Adana Adli

Tıp Kurumu raporunda kan ve idrar örneklerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeye rastlanılmadığı, sanığın kaldığı apart otel odasında uyuşturucu madde bulundurduğuna dair istihbari bilgi ve bu bilgi ile uyumlu 07/05/2020 tarihli ev ve işyeri arama tutanağında belirtilen sanığın kaldığı apart otel odasında ele geçirilen uyuşturucu madde ile bu maddenin niteliği ve miktarı, uyuşturucu maddenin paketlemesinde kullanılabilen çok sayıda şeffaf kilitli poşet ele geçirilmesi hususları birlikte dikkate alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği,

suçun işleniş biçimi, suçun konusunu oluşturan maddenin miktarı, sanığın amacı ve saiki dikkate alınarak sanık hakkında alt sınırdan ayrılarak hapis ve adli para cezası tayin edildiği, suça konu maddenin sentetik kannabionid olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fırkasının (a) bendi gereğince nitelikli hal uyarınca sanığın cezasının artırıldığı, gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün "...Adli emanetin 2020/10072 sırasında kayıtlı yasal kısıtlılık altında bulunan herhangi bir uyuşturucu ve uyarıcı madde içermeyen 704 gram ağırlığındaki yeşil renkli toz maddenin sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi, aynı emanette kayıtlı suçta kullanılan bir adet metal çay kaşığının müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi,..." nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmü bu husus yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığına dair edinilen istihbari bilgi üzerine kalmakta olduğu apart otel odasında adli arama kararına dayanılarak yapılan hukuka uygun aramada ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı, uyuşturucu madde paketlemede kullanılan çok sayıda şeffaf poşet ele geçirilmiş olması, sanığın kan ve idrarında uyuşturucu veya uyarıcı madde tespit edilememesi hususları dikkate alındığında, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği,

temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin yerinde olduğu, arama yapılmak için gidildiğinde sanığın apart otel odasında bulunduğu ve uyuşturucu maddelerin ele geçiriliş biçimi dikkate alındığında dinlenilmesi talep edilen tanıkların anlatımlarının suçun sübutuna etkisi olmadığı gibi, sanığın suçun meydana çıkmasına ve fail veya diğer suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım etmediği anlaşıldığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca

taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09/02/2021 tarihli ve 2021/128 Esas, 2021/275 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “...tamamının sanıktan alınmasına,” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,