Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/6748 K.2022/12014

gün, 2019/153 esas ve 2020/195 karar b) İstinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri ile sanık ... ve eşi tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A- Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının incelenmesinde:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına yönelik isteğinin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafii ile sanığın eşinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenin dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; 18/03/2019 ve 05/04/2019 tarihlerinde gizli soruşturmacılar tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı, 28.03.2019 tarihli olayda sanığın kolluk kuvvetlerini görünce kaçarken attığı çanta içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin eylemin devamı niteliğinde olduğundan bu haliyle eylemin tek suç oluşturacağı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.11.2022 tarihinde Başkan ... ve Üye ...'ın sanık ... yönünden karşı oyu ve oy çokluğu ile sanık ... yönünden oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanık ... yönünden) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/04/2015 tarih 2014/848 esas, 2015/136 karar ve 2014/462 esas, 2015/135 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi gizli soruşturmacılara birden fazla satış halinde gerçek anlamda bir "alım-satım" olmadığı için gizli soruşturmacıların faaliyetleri delil toplama niteliğinde olduğundan gizli soruşturmacılara birden fazla satış halinde eylem tek suç sayılır ve TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükmü sanık hakkında uygulanamaz.

Dosya kapsamına göre sanığın 18/03/2019 ve 05/04/2019 tarihlerinde gizli soruşturmacılara satış eylemi tek suç sayılıp, sanık hakkında TCK 43. maddesinin uygulanmaması doğru ise de; birleşen dosya kapsamı ve birleşen dosyada bulunan 28/03/2019 tarihli olay muhafaza altına alma ve tartı tutanağının içeriğine göre suç tarihi olan 28/03/2019 tarihinde hakkında yakalama kararı bulunan sanığın yakalanması için adresi civarına giden polis memurlarını sokakta görünce kaçmaya başlayıp otobüs durağının yanındaki çalıların içerisine elindeki çantayı atması ve bu atılan çantanın kontrolünde de 24 adet çıkı halinde esrar ve 52 adet MDMA içeren hap

yakalanması olayında sanığın eyleminin TCK'nın 188/3. maddesindeki seçimlik hareketlerden nakletme ve satışa arz etme olarak kabulü gerektiği ve gizli soruşturmacılara satış ile birlikte suç işleme icrası kapsamında işlenen suç olup TCK 43. maddesindeki zincirleme suçu oluşturduğundan ilk derece mahkemesinin uygulamasında ve bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararında isabetsizlik bulunmadığından sanık ... hakkında verilen hükme karşı yapılan temyiz başvurularının reddi ile CMK 302/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan Sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.

21.11.2022