Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/6852 K.2023/730

başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 22. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2019/327 Esas, 2020/205 Karar sayılı hükmü ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci ile üçüncü fıkrası uyarınca 15 yıl 16 ay 25 gün hapis ve 34.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.03.2021 tarihli ve 2020/3893 Esas, 2021/559 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 2 inci cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, 5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

22.08.2019 tarihli suç yönünden;

Kolluk kuvvetlerinin şüphe üzerine durdurdukları sanığın üst aramasında 447 gram sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 2313 sayılı Kanun hükümlerine tabi uyuşturucu madde (18.09.2019 tarihli uzmanlık raporu) ele geçirildiği sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında ele geçen maddenin bulunduğu çantayı Suriye’li Ahmet olarak bildiği şahıstan 800 TL bedelle taşımak maksadıyla ve içinde uyuşturucu madde olduğunu bilmeksizin aldığına ilişkin savunmasının hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya matuf olduğu, bu yöndeki savunmaya itibar edilemeyeceği ve ele geçen madde miktarının kişisel kullanım miktarının üzerinde olduğu, atılı suçun sübuta erdiği,

29.08.2019 tarihli suç yönünden; Kolluk kuvvetlerine gelen ihbar üzerine Sulh Ceza Hakimliği tarafından gizli soruşturmacı görevlendirildiği, gizli soruşturmacının .... ilçesi .... Şehir Parkına giderek sanıktan 50,00 TL karşılığında uyuşturucu madde aldığı, atılı suçu ikrar ettiği, gizli soruşturmacı tanığın mahkememizce alınan beyanın dosya içeriğiyle uyumlu olduğu ve atılı suçun sübuta erdiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün suç tarihleri hususu eleştirilip, hükümde yer alan hesap hatası nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun vasıf ve sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19/03/2021 tarihli ve 2020/3893 Esas, 2021/559 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci