Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/6930 K.2022/4450

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarih 2012/140 esas ve 2014/35 sayılı kararı ile değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmedilen tedavi denetimli serbestlik kararının, 02/04/2014 tarihinde kesinleştiği ve infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, infazı sırasında sanık 30/06/2015 tarihinde vaka sorumlusu ile görüşmesine katılmaması üzerine 12/08/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde uyarılmasına rağmen başvuruda bulunmaması üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, Salihli Ağır Ceza Mahkemesince 16/02/2016 tarih 2015/261 esas 2016/49 sayılı kararı ile denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine mahkûmiyetine karar verilmiş olup sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede;

UYAP sisteminde yapılan araştırmada, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarih 2012/140 esas ve 2014/35 sayılı kararı Cumhuriyet savcısının sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturması nedeniyle temyizi üzerine,

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarih 2016/3263 esas 2020/9110 karar sayılı ilamında "sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına karşı kanun yolu talebinin incelenmesinde: temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine" karar verildiği,

dosyanın itiraz mercii olan Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 02/06/2021 tarih, 2021/235 Değişik iş sayılı kararı ile "sanık hakkında tedavi denetimli serbestlik kararının kesinleştirme işleminin sehven yapıldığı, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarih 2012/140 E., 2014/35 K. kararına Cumhuriyet savcısının itirazına rağmen hakkında sehven kesinleştirme işlemi yapılan sanık ... hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın mahkememize gönderildiği, sanık yönünden yasal süresi içindeki Cumhuriyet savcısının itirazına rağmen sehven kesinleştirme işlemi yapıldığı,

bu halde usulüne uygun kesinleşmiş bir tedavi denetimli serbestlik kararından söz edilemeyeceği, sehven yapılan kesinleşme işlemlerinin

ilgilisi için kazanılmış hak bahşetmeyeceği anlaşılmakla yapılan incelemede; atılı eylemin TCK'nın 188/3. maddesi kapsamında uyuşturucu madde ticaretini oluşturduğundan bahisle Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan suç vasfına yönelen itirazın reddine, itirazın farklı gerekçeyle KABULÜNE karar verilerek Salihli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2014 tarih 2012/140 E., 2014/35 K. sayılı kararında sanık hakkında kurulan "Tedavi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri" kararının KALDIRILMASINA kesin olarak oybirliğiyle karar verildi’’ denilerek ifade edilen itiraz merciinin kararı görülmekle,