Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/6991 K.2022/11140

17/12/2020 tarihli, 2020/88 esas ve 2020/426 sayılı kararı 2- İstinaf başvurularının esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 02/02/2021 tarihli, 2021/93 esas ve 2021/364 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklara verilen adli para cezalarının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararlarda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı" belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2- Hükümden önce 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la TCK’nın 53/3. maddesinde yapılan değişikliğin, sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken gözetilmemesi,

3- Sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, hangi ilamların tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1- Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin (A) bölümünün 8. paragrafında ve (B) bölümünün 8. paragrafında yer alan "... taksitlerden birini süresinde ödemezse kalan cezasının tamamının tahsiline" ibarelerinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin ayrı ayrı yazılması,

2- Hüküm fıkrasının, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili (A) bölümünün 4. paragrafının ve (B) bölümünün 4. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin ayrı ayrı yazılması,

3- Sanıklar hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin (A) bölümünün 5. paragrafının ve (B) bölümünün 5. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak; sanık ... hakkındaki (A) bölümünün 4. paragrafından sonra gelmek üzere "Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli, 2015/20 esas ve 2018/416 karar sayılı ilamı ile verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası nedeniyle,

hükmolunan cezanın TCK’nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" paragrafının ve sanık ... hakkındaki (B) bölümünün 4. paragrafından sonra gelmek üzere "Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli, 2018/584 esas ve 2019/241 karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 3 ay hapis cezası nedeniyle,

hükmolunan cezanın TCK’nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" paragrafının eklenmesi,