Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/7189 K.2022/11689

15/12/2020 tarihli, 2020/7 esas ve 2020/539 sayılı kararı b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22/02/2021 tarihli, 2021/200 esas ve 2021/460 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 02/06/2018 tarihinde işlediği ileri sürülen suçtan dolayı 12/12/2019 tarihli iddianameyle temyiz konusu bu davanın açıldığı.

UYAP ve adli sicil kaydına göre sanık hakkında 22/06/2018 tarihli suç nedeniyle Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 tarihli iddianamesi ile ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan açılan dava üzerine, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2019 tarih, 2019/57 esas ve 2019/123 karar sayılı ilamı ile 18 yıl hapis ve 3.600,00 TL adli para cezasına hükmedildiği ve kararın temyiz incelemesi sonucu Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 17/03/2021 tarih, 2020/665 esas ve 2021/3606 karar tarihli ilamıyla kesinleştiği anlaşıldığından, bu dosyanın getirtilerek temyize konu eldeki dosya içine konulması,

daha sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, inceleme konusu suç ile kesinleşen davaya konu suçun müstakil suçlar olup olmadığının veya “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlenip işlenmediğinin belirlenmesi, zincirleme suç oluşturduğunun saptanması durumunda, bunlardan en ağır sonuç doğuran suç esas alınarak tayin edilecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılmasında ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunmasında” zorunluluk bulunması,