Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/7456 K.2021/11943

Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkındaki Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/08/2013 tarihli ve 2013/194 esas, 2013/341 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 16/03/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 21/03/2013 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2013 tarihli, 2013/17375-62 soruşturma, 2013/7919 esas ve 2013/666 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3,53 ve 63.maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28/08/2013 tarihli ve 2013/194 esas, 2013/341 sayılı kararı ile, ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş şekli, sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair icrai bir hareketinin bulunmayışı göz önüne alınarak “uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan” sanığın beraatine, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan 5237 sayılı TCK’nın 191/2-4 maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, karar verildiği, kararın Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edildiği, beraat kararı yönünden dosya Yargıtaya gönderilirken tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının kesinleştirilerek infaza gönderildiği,

3- Sanığın verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararına uymaması nedeniyle dosya yeniden ele alınarak Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2015/7 esas, 2015/40 sayılı kararı ile; tek bir eylem nedeniyle iki ayrı hüküm kurulamayacağından, sanık hakkında kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin yok hükmünde olduğundan, yok hükmündeki tedbir kararına uymayan sanık hakkında “karar verilmesine yer olmadığına”, tedavi ve denetimli serbestlik kararının kesinleşmiş olması nedeni ile kanun yararına bozma hususunda Cumhuriyet savcılığına ihbarda bulunulmasına, karar verildiği,

4- Dairemizin 03/06/2020 tarihli ve 2015/863 esas, 2020/2138 karar sayılı ilamı ile, “….üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği” gerekçesiyle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/08/2013 tarihli ve 2013/194 esas, 2013/341 sayılı kararının bozulmasına karar verildiği,

5- Bozmadan sonra Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2021 tarihli ve 2020/194 esas, 2021/115 sayılı kararı ile; bozmaya uyularak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 188/3 ve 62. maddeleri uyarınca sanığın 5 yıl hapis ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,kararın temyiz aşamasında olduğu,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan sanık ...'ın beraatine, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğundan bahisle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2-4 maddesi uyarınca bir sağlık kuruluşunda tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/08/2013 tarihli ve 2013/194 esas, 2013/341 sayılı kararını kapsayan onaylı dosya sureti incelendi.

Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin sanık hakkındaki 28/08/2013 tarihli beraat kararının, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 03/06/2020 tarihli ve 2015/863 esas, 2020/2138 sayılı ilâmıyla "...tüm dosya kapsamına göre; sanığın ikametgahı olan Mardin ilinden Antalya iline giderken yanında götürdüğü suç konusu esrarın miktarı, ele geçiriliş şekli ve paketlenişi nazara alındığında üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi... hükmün BOZULMASINA," şeklindeki gerekçe ile bozulması sonrası dosyanın derdest olması ve duruşma gününün 26/11/2020 tarihine bırakılması nedeniyle dosya aslının mahallinde bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/04/2013 tarihli iddianame içeriğine göre, Nusaybin'den Antalya'ya seyahat halinde bulunan otobüste yapılan aramada sanığa ait uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, mahkemece sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda değişen suç vasfına göre değerlendirme yapılıp uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden iddianameye konu tek eylemin bölünmesi suretiyle sanığın atılı suçtan beraatini müteakip,

yazılı şekilde 5237 sayılı Kanunu'nun 191/2-4 maddesi uyarınca bir sağlık kuruluşunda tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/08/2013 tarihli ve 2013/194 esas, 2013/341 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi :

Sanık ... hakkında, uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama sonucunda, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/08/2013 tarihli ve 2013/194 esas, 2013/341 sayılı kararı ile, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığın beraatine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2-4 maddesi uyarınca bir sağlık kuruluşunda tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,beraat kararının sanık aleyhine Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderildiği,

tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın kesinleştirilerek infaza gönderildiği, Dairemizin 03/06/2020 tarihli ve 2015/863 esas, 2020/2138 karar sayılı ilâmıyla "...tüm dosya kapsamına göre; sanığın ikametgahı olan Mardin ilinden Antalya iline giderken yanında götürdüğü suç konusu esrarın miktarı, ele geçiriliş şekli ve paketlenişi nazara alındığında üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi...kanuna aykırıdır" şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulduğu,

bozmadan sonra Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2021 tarihli ve 2020/194 esas, 2021/115 sayılı kararı ile; bozmaya uyularak 5237 sayılı TCK’nın 188/3 ve 62. maddeleri uyarınca sanığın 5 yıl hapis ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/04/2013 tarihli iddianame içeriğine göre, Nusaybin'den Antalya'ya seyahat halinde bulunan otobüste yapılan aramada sanığa ait uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda,

mahkemece sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda değişen suç vasfına göre değerlendirme yapılıp uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden iddianameye konu tek eylemin bölünmesi suretiyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 191/2-4 maddesi uyarınca bir sağlık kuruluşunda tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi,

kanuna aykırı olup beraat kararının Dairemizin 03/06/2020 tarihli ve 2015/863 esas, 2020/2138 karar sayılı ilâmıyla bozulması üzerine Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2021 tarihli ve 2020/194 esas, 2021/115 sayılı kararı ile; bozmaya uyularak 5237 sayılı TCK’nın 188/3 ve 62. maddeleri uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verildiği de gözetilerek, konusu kalmayan “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin” kaldırılmasına karar vermek gerekmiş, Dairemizin 02/06/2021 tarihli ve 2021/2568 esas, 2021/6717 karar sayılı ilamı ile,

Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/08/2013 tarihli ve 2013/194 esas, 2013/341 sayılı kararında yer alan ve konusu kalmayan “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının” kaldırılmasına, karar verildiği, dosyanın sehven yeniden ihbarname düzenlenerek Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, karar verilmesine yer olmadığına dair aşağıdaki karar verilmiştir.