Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/7518 K.2023/942

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/288 Esas, 2019/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki dosyanın tefrikine karar verilmiştir.

B. Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/94 Esas, 2020/26 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/417 Esas, 2021/474 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve resen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılığın düzeltilerek, hükme yönelik sanık, sanık müdafii ve sanığın eşinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ile 303 üncü maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması ve uygulanmama gerekçesinin gösterilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, 2. Her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut hiç bir delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

24.04.2018 günü hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen tanık M. S.'un sevk ve idaresindeki tıra, tırı takip eden 21 FC 643 plakalı araçta bulunan tespit edilemeyen iki kişi ve sanık ...'ın Adana'ya taşındıktan sonra Adana'da teslim almak üzere uyuşturucu madde yüklediklerinin tanık beyanı ile uyumlu kamera görüntüleri ile açıkça görüldüğü anlaşıldığından sanığın üzerine atılı

uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine, sanığın atılı suçu 3 kişiden fazla kişinin bir araya gelmesi ile işledikleri anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, tanık M. S. yakalandıktan sonra uzun süre kaçmış olması hususları dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde dosya içeriğinde yer alan deliller ile örtüşmeyecek şekilde varsayıma dayanan hatalı kabulle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası tatbik edilerek fazla ceza tayini nedenleriyle hukuka aykırılığın düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince " İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihtimallerin varlığı halinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince,

"5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığına" karar verilebilmesi için, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, duruşma açılmadan istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve

2020/417 Esas, 2021/474 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, diğer yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozmanın niteliği ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,