Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/8894 K.2022/12310

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11/03/2021 - 2020/389 esas ve 2021/460 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri ile sanık ... ve ... tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- Sanıklar Ömer ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında sanıkların tutukluluk bilgilerine yer verilmediği anlaşılmış ise de, bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanıklar müdafileri ile sanık ...’ın dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklara verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

./..

2- Sanık ... hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/132 esas ve 2018/610 sayılı kararının, 22/11/2018 olan suç tarihinden sonra, 11/01/2019 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında bahsi geçen ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin CMK'nın 302. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

İlk derece mahkemesi hükmünün;

1- Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımlarına “....kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin” ibarelerinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibarelerinin eklenmesi,

2- Hüküm fıkrasından sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “Sanığın Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/132 esas ve 2012/365 sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi,

Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, 22.11.2018 tarihli eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanığın 22/11/2018 tarihinde üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeleri, kullanma amacı dışında bir amaçla bulundurmak suretiyle atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmış ise de, 09/11/2018 tarihinde tanık ...’ya; 11/11/2018 tarihinde tanık ...’na; 16/11/2018 tarihinde ...’e uyuşturucu madde sattığına ya da sanık ...’ın, adı geçen tanıklara uyuşturucu madde satma eylemlerine iştirak ettiğine dair savunmasının aksine, mahkûmiyetine yetecek kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı hukuka aykırı bulunduğundan CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile CMK'nın 304/2. maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine,