Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/9260 K.2023/1033

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafii tarafından 16.03.2016 tarihli süre tutum dilekçesinde duruşma talebinde bulunulmadığı, sonradan 15.04.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile duruşma talebinde bulunduğu anlaşılmakla, süresinden

sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'un 318/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 299 ncu maddesi gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli, 2015/30 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri 1.Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Arama kararı bulunmadığına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Emniyet birimlerine değişik tarihlerde yapılan üç ayrı ihbarda belirtilen adreste ... isimli şahsın uyuşturucu madde sattığının bildirildiği, alınan ihbarlar üzerine başlatılan araştırma ve takip işlemleri esnasında tanık A. D.'in söz konusu adrese girip çıktığı, üzerinde 0,115 gram metamfetamin bulunduğu, uyuşturucu maddeyi ....

Mahallesi ....Sokak no.1/A sayılı yerde eski sağlık memuru olarak bildiği şahıstan satın aldığını belirttiği, belirtilen adreste Cumhuriyet savcısından alınan arama iznine istinaden yapılan aramada bir çanta içinde mandallı kilitli poşetler içerisinde ayrı ayrı 57,8 gram metamfetamin, 26,3 gram metamfetamin, 9,6 gram metamfetamin, 3,9 gram metamfetamin, 2,6 gram metamfetamin, 1,4 gram metamfetamin ve 1,3 gram metamfetamin maddesi aynı çanta içinde bulunan poşet içinde 9,9 gram eroin maddesi, kilitli poşete konulmuş 77 adet pembe ve 101 adet mavi renkli hap, yine çanta içindeki ağzı açık poşette 9,6 şar gram iki ayrı esrar maddesi,

komodin üzerinde açık vaziyette 1,9 gram esrar maddesi ele geçirildiği, evde bulunan sanık ... ın üzerinden de

toplam 1.660,00 TL para ele geçirildiği olayda; tanık A. D.'in yakalanmasından hemen sonra alınan ilk ifadesinde uyuşturucu maddeyi (0537 ... .. ..) numaralı hattı kullanan kişiden satın aldığını söylediği ve yapılan teşhis işleminde de sanığı kesin bir şekilde teşhis ettiği, (0537 ... .. ..) numaralı hattı sanığın kullandığının anlaşıldığı,

tanık B.' ın daha önce sanıktan metamfetamin maddesi aldığını beyan ettiği, tanık A. in de sanıktan daha önce iki - üç kez uyuşturucu esrar maddesi satın aldığını ve sanığın o evde uyuşturucu sattığını bildiğini beyan ettiği, kolluk birimlerine yapılan ihbarlarda da söz konusu adreste ... isimli kişinin uyuşturucu sattığı ve şahsın (0537 ... .. ..) numaralı hattı kullandığının belirtildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde sattığı ve satmak amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın üzerinden ele geçen ve elkonulan 1.660,00 TL'den 35,00 TL'sinin suçtan elde edildiği anlaşıldığından, 1.660,00 TL nin tamamının 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrasına göre müsadere edilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli, 2015/30 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün;

Müsadereye ilişkin fıkrasının çıkarılarak yerine “Sanıktan elkonulan ve Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının Adli Emanetinin 2015/379 sırasında kayıtlı 1.660,00 TL'den 35,00 TL'sinin suçtan elde edildiği anlaşıldığından 35,00 TL'nin 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine, kalanın sanığa iadesine" ibaresinin eklenmesi,