Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/945 K.2023/9332

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.02.2018 tarihli ve 2018/468 Esas, 2018/468 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2015/405 Esas, 2017/695 Karar sayılı kararı ile “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri

uyarınca kurulan “2 yıl 1 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince;

"A) Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2017 gün, 2015/405 (E) ve 2017/695 (K) sayılı sanık ... hakkında uyuşturucu madde kullanma eyleminden dolayı cezalandırılmasına ilişkin kararının CMK 280/1-a, CMK 303/1-a maddeleri gereğince KALDIRILMASINA,

B) CMK 223/8 maddesi 1. cümlesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkındaki KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, Hükmün CMK 280/1-a,son, 303/1-a maddesi uyarınca bu şekilde DÜZELTİLMESİNE..." karar verilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

Sanık müdafiince öne sürülen vekalet ücretine ilişkin temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca beraat eden sanık lehine maktu vekalet ücreti tayin edilebileceğinden, sanığa atılı suçun düşme kararı ile sonuçlanması nedeniyle vekalet ücretine karar verilmemesinde hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,