Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/10687 K.2024/18910

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 5. Merdiven altında bulunan uyuşturucu maddeler üzerinde parmak izi araştırmasının yapılmaması nedeniyle eksik inceleme yapıldığına, 6. Merdiven altında bulunan uyuşturucu maddelerin sanığın ikamet ettiği evin değil, başka bir evin merdivenleri altında bulunduğuna, söz konusu uyuşturucu maddeler ile sanık arasında hukuki bir bağın bulunmadığına, 7. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

8. Sanık hakkında koşulları oluşmamasına rağmen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 9. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; sanığa ait ikamette yapılan aramada, esrar ve hassas terazinin ele geçirildiği olayda, dosya içerisinde arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak; 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı, 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Suça konu uyuşturucu maddelerin, şahit numunenin ve hassas terazinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir karar verilmemesi,

C. Kabule göre de, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen kısmın hapse çevrileceği ihtarı yerine, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılacağı ihtarına yer verilmesinin, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Nedenleriyle hüküm, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının, diğer yönleri incelenmeksizin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozmanın niteliği ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,