KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2022/1079 E., 2022/6879 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2022
- Mahkeme
- SAMSUN Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi
- Suç
- Kenevir ekme
- Hükümler
- 1- İlk derece: Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 13/09/2017 tarih, 2017/45 esas ve 2017/156 karar sayılı mahkûmiyet hükmü
- 2- İstinaf
- İstinaf talebinin esastan reddi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanığın temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1- Sanığın bahçesinde olay tarihinde dikili olarak ele geçirilen 583 kök kenevirin miktarına bağlı olarak önemi, değeri ve oluşturduğu tehlikenin ağırlığı gözetildiğinde, TCK’nın 3/1. ve 61. maddelerine aykırı olarak temel hapis cezasının fiille orantılı olmayacak şekilde alt sınırdan fazla uzaklaşılarak 9 yıl olarak belirlenmesi,
2- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/1079, K. 2022/6879, 26 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama