Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/1117 K.2024/220

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/229 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/2054 Esas, 2021/2324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Tutanak mümzilerinin dinlenilmesi gerektiğine, 3. Ele geçen madde miktarının kullanım sınırında olduğuna, 4. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, 5. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 6. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında rapor aldırılması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

12.12.2019 tarihinde kolluk ekiplerinin çalışmaları sırasında hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ... ve ... isimli şahısların şüpheli şekilde bekledikleri, bir müddet sonra yanlarına gelen sanık ...'nın cebinden bir şeyler çıkararak tanık ...'a verdiği, daha sonra ...'ın sanığa bir para verdiği görülmüş, ... ve ... durdurulduğunda ...'ın üzerinden bir adet şeffaf poşet içerisinde esrar maddesinin bulunduğu,

her iki şahısla yapılan mülakatta, ...'ın üzerinde çıkan maddeyi 50,00 TL karşılığında sanıktan aldıklarını söyledikleri ve sanığı teşhis ettiklerini, söz konusu iki şahıs ile buluşarak madde verdiği görülen sanık ...'nın durdurulması sırasında yere ufak poşetler attığı ve 34 BR ... plakalı araca bindiği sırada yakalandığı ve yapılan kaba üst aramasında 1 adet şeffaf poşet içerisinde esrar maddesinin ele geçildiği,

sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu madde ile dosya kapsamında kullanıcı olduğu bildirilen ve tanık olarak dinlenen şahıs üzerinde çıkan uyuşturucu maddenin aynı nevide ve aynı şekilde paketlenmiş oluşu, olay yakalama tutanakları, sanığın suç tarihlerinde uyuşturucu maddeyi başkalarına satma, devretme veya tedarik etmek hususunda herhangi bir davranış (müşteri arama, pazarlık yapma, numune gösterme ve benzeri) içine girmiş olması, tanık ...'ın kovuşturma aşamasındaki beyanında "... isimli arkadaşı ile birlikte sanık ...'dan uyuşturucu madde aldıklarını" beyan etmesi,

tutanak tanığı beyanları, tanık beyanları ile olay tutanağının uyumlu ve tutarlı olması, uzmanlık raporu, savunmanın inkara yönelik suçtan kurtulmaya matuf oluşu ve tüm dosya kapsamı yukarıda özetlenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Yargıtay Ceza Dairelerine ait kararlar ışığında değerlendirildiğinde; sanığın suç tarihinde uyuşturucu madde satmak suçunu işlediği sonuç ve kanaatine varılarak sanık ...'nın sabit görülen uyuşturucu madde satmak suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün suçun işlendiği yerin, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi ve umuma açık yerlerden olması durumunda,

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının oluşacağı ve somut olayda sanık ... yönünden mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ve eki krokide gösterilen çevre duvarına göre, suça konu yerin Özel ... Tıp Merkezi önünde ve okula 85 metre mesafede olduğunun belirlenmesi karşısında,

sanık ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak hüküm fıkrasında maddenin uygulanma gerekçesi olarak ibadethaneye yakınlıktan bahsedildiği, bu hatanın düzeltilmesinin ise mümkün olduğu hususu eleştirilip, hükmün 2 nci paragrafında okula ve hastaneye yakınlık yerine ... ...

Camine 90 metre yakınlıktan bahsedilmesi hatalı olduğu, hükmün 7 nci paragrafında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile uygulama yapılırken, Anayasa Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde kısmi iptal yapıldığı halde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı iptal kararına uygun yazılmadığı,

hükmün müsadereye ilişkin 13 üncü paragrafının 1 inci cümlesinde kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası olarak gösterildiği, nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında rapor aldırılmasının gerekli olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/2054 Esas, 2021/2324 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,