Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/11183 K.2025/3309

Dosya içeriğine göre, yokluklarında verilen ve 23.02.2020 tarihinde sanık müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra 17.06.2022 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği, ayrıca sanığa tebligat yapılmadığı,

sanığın İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesine hitaben 16.02.2021, 03.01.2022 ve 13.01.2022 tarihlerinde yazdığı dilekçeler ile eski hale getirme talebinde bulunduğu ve dilekçesine istinaden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2019/1098 Esas, 2020/230 Ek Karar sayılı kararıyla yetkisiz olarak ve yerinde olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesine aykırı şekilde sanığın talebinin reddine karar verildiği, bu kararın yok hükmünde olduğu görülerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 5. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanmasına, kararın bozulmasına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR