Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/1146 K.2024/214

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kayseri 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/348 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/1236 Esas, 2021/1490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci,

ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Ele geçen madde miktarının kullanım sınırlarında olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...''un başka bir eylemden (hırsızlık) kesinleşen hapis cezasının infazı için kolluk görevlileri tarafından oturduğu ikamete olay günü saat: 07:00'da gidildiği, kapının usulüne uygun kolluk görevlileri tarafından bir süre çalındığı, kapının açılmadığı, bunun üzerine çevre emniyeti alındığı esnada, ikametin alt katının arka balkon kapısının açılmak suretiyle balkon alt dışarı kısmına beyaz bir poşet atıldığının kolluk görevlisi tanık İsmail tarafından görüldüğü ve kontrol edildiği,

beyaz poşet içerisinde birden fazla poşete sarılı vaziyette toplam 4 paket kişisel kullanım miktarı üzerinde esrar maddeleri ile 45 adet uyuşturucu paketlemesinde kullanıldığı değerlendirilen şeffaf kilitli poşetin olduğunun görüldüğü, kısa bir süre sonra ikametin ön kapısını açan sanık ...'un kolluk görevlilerine teslim olduğu, olay günü kesinleşmiş hapis cezasının infazı için çıkarılan yakalama emrine istinaden aranmakta olan sanığı yakalamak için ekiplerin sanığın ikametine gelmesi üzerine sanığın bir müddet kapıyı açmadığı,

ikametin arkasında resmi ekiple bekleyen tutanak mümzisinin sanığa ait ikametten bir poşet atıldığını görmesi üzerine kontrol ettiğinde suça konu maddelerin ele geçirildiği, her ne kadar sanık maddelerin kendisine ait olmadığını savunmuş ise de sanığın savunmalarının kendisini suçtan korumaya yönelik olduğu, sanık savunmalarına itibar edilmediği, yakalanan maddelerin sanığın ikametinden atıldığı ve sanığın o esnada içeride olduğu,

yakalanan maddelerin miktarı, cinsi ve maddelerle birlik 26 adet 11x7 ve 19 adet 6x5 ebatında uyuşturucu madde paketlenmesinde kullanılabilecek kilitli poşetin ele geçirildiği hususları göz önüne alındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmiş, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki araçlar, suç konusunun önem ve değeri ile ele geçen uyuşturucu miktarı nazara alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına,

sanığın geçmişi, sabıkalı kişiliği, suç işleme eğilimi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık söz konusu suça konu maddelerin bulunduğu poşeti kendisinin atmadığını savunmuş ise de, sanığa iftira atması için hiçbir nedeni bulunmayan kolluk görevlilerinin

anlatımı, olay tutanakları ve sanığın babası ile birlikte altlı üstlü olarak oturdukları ve sanığın oturduğu evin ilk katının balkonundan suça konu maddelerin bulunduğu poşetin atılması, sanığın burada eşi ve çocuklarıyla yaşadığı göz önünde bulundurulduğunda sanığın suça konu maddelerin içinde bulunduğu poşeti kendisinin atmadığı yönündeki savunmasına itibar edilmediği, sanık tarafından atıldığı sabit görülen poşet içerisinde ele geçen uyuşturucu maddenin gruplar halindeki poşet sayısı, ele geçen maddenin miktar itibariyle kullanım sınırları üzerinde olması,

uyuşturucu madde paketlemesinde kullanılan 45 adet kilitli poşetin ele geçmiş olması ve sanığın vücut örneğinde esrar maddesinin bulunmayıp amfetamin maddesine rastlanması karşısında ilk derece mahkemesince sanığın suçunun sübuta erdiği yönündeki değerlendirilmesinde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmediği, ancak olayın oluş şekli ve ele geçirilen madde miktarı, suçun işleniş biçimi dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir neden bulunmadığı halde ilk derece mahkemesince temel cezanın fazla belirlenmesi hukuka aykırı görülerek ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına,

sanığın geçmiş hali, sabıkalı kişiliği, suç işleme eğilimi, sanığa verilecek cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi gözönünde bulundurularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/1236 Esas, 2021/1490 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile sanığın eşince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,