Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/11749 K.2024/16827

Tebliğnamede ... sanık olarak belirtilmiş ise de, bu sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, yalnızca sanık ... hakkında verilen hüküm incelemeye tabi tutulmuştur. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı

maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2021/288 Esas, 2022/41 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 2. Kararın hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 20.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret” suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinde yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, belirtilen yasal düzenleme uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmek sureti ile sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, Arama ve iletişimin tespiti kararlarında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, Delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

C. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının,

D.

Hükmedilen mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi kapsamında hak yoksunluklarına hükmedilirken 53 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanması yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ve c bendi haricindeki diğer bentlerinde belirtilen haklardan mahkum olduğu hapis cezasının INFAZI TAMAMLAYINCAYA KADAR, MADDENİN C BENDİNDE BELİRTİLEN HAKTAN KENDİ ALT SOYU YÖNÜNDEN KOŞULLU SALIVERILME TARIHINE KADAR, DİĞER KİŞİLER YÖNÜNDEN HAPİS CEZASININ İNFAZI TAMAMLANINCAYA KADAR YOKSUN BIRAKILMASINA,

sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında 4/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararının DİKKATE ALINMASINA" şeklinde karar verilmiş olmasının, hukuka aykırı olduğu

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,