Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/11798 K.2024/19426

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2022 tarihli 2022/29 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl hapis ve 22.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 2. Uyuşturucu satışının söz konusu olmadığına ilişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle

1. Uyuşturucuyu kullanmak amacıyla satın aldığına, 2. Ticaretini yaptığına dair delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, 24 taksitle alınmasına karar verilen adli para cezasının taksit aralıklarının gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüde neden olunmasının,

3. Adli para cezasının ödenmemesi halinde infazı kısıtlar şekilde ”... 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılacağının sanığa ihtarına” karar verilmesinin,

4. Sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesinin hükmünde tekerrürü oluşturan mahkûmiyetlerinden daha ağır cezayı içeren Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/576 Esas, 2019/17 Karar sayılı ilamı uyarınca hükmolunan 1 yıl 7 ay 5 gün hapis cezasına ilişkin hüküm yerine, Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/152 Esas, 2020/287 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 3 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin hükmünün tekerrüre esas alınmasının,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Taksitlendirmeye ilişkin 4. maddesindeki ''adli para cezasının 24 eşit taksitle sanıktan tahsiline'' ibaresinin çıkarılması ve yerine “5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca adli para cezasının miktarı ve sanığın ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasının birer ay aralıklarla 24 eşit taksitle sanık tarafından ödenmesine” ibaresinin eklenmesi,

2. İlk derece mahkemesindeki hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümündeki “ödenmeyen adli para cezası yönünden 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanacağının sanığa ihtarına'' ibaresinin çıkartılması ve yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin yazılması,

3. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine ''Tekerrürü oluşturan Salihli 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/576 Esas, 2019/17 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1 yıl 7 ay 5 gün hapis cezası nedeniyle hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan ceza miktarının 3 ay 22 gün hapis cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi,