Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/1245 K.2024/15992

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.08.2021 tarihli ve 2021/259 Esas, 2021/313 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/2592 Esas, 2021/2786 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Hükmün gerekçesinin yetersiz olduğuna, 2. Masumiyet karinesinin ihlâl edildiğine, 3. Gerekçesiz tutukluluk devam kararı verildiğine, 4. Uyuşturucu ticareti suçu için kesin delil bulunmadığına, 5. Mahkûmiyete dayanak alınan polis tutanağının duruşmada okunmadığına, 7. Suç eşyasının bulunduğu çantayı sanığın çöpten aldığına, 8. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında seçimlik hareketlerden hangisinin gerçekleştirildiğinin gerekçede belirtilmediğine, 9. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Ümraniye ilçesinde suçla mücadele kapsamında gerçekleştirilen önleme araması kararına istinaden çalışmaların yürütüldüğü esnada Necip Fazıl Bulvarı mevkiinde yer alan Opet Akaryakıt İstasyonu önünde sanığın davranışlarından şüphelenilmesi üzerine kolluk tarafından dur ihtarında bulunulduğu, sanığın kaçmaya çalıştığı, durdurulması üzerine üzerindeki sırt çantasından net ağırlığı 539,6 gram gelen sentetik kannabinoidler grubunda yer alan uyuşturucu madde ele geçirildiği,

sanığın çantayı çöpten aldığını, içinde ne olduğuna bakmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamaları reddettiği, sentetik kannabinoidler sınıfından olan uyuşturucu maddenin ekonomik değeri, çöpe atılmasının ve çöpten bulunmasının, yine bulunan bir çantanın içinde ne olduğuna bakılmaksızın alınmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, olayın gerçekleşme biçimi, sanıktan ele geçen uyuşturucu madde miktarı nazara alındığında, çantadaki uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğu, sanığın bu uyuşturucu maddeyi ticari maksatla bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmünden önce 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediği değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/2592 Esas, 2021/2786 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafına "...Anayasa Mahkemesinin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı " ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler gözetilmek suretiyle sanık hakkında" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,