Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/12704 K.2022/13077

2. İstinaf başvurularının esastan reddi; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10/05/2019 tarih, 2019/487 esas ve 2019/819 sayılı kararı 3. Dairemizin bozma ilamı; 02.02.2021 tarih, 2020/1011 esas ve 2021/1433 sayılı karar 4. Bozmaya uyularak mahkûmiyet; Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2021 tarih, 2021/132 esas ve 2021/110 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyiz incelemesi sonucu bozularak, 5271 sayılı CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine, ilk derece mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hüküm, temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer aylık sürelerle 24 eşit taksit ile tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalan kısmın tamamının alınacağına karar verildikten sonra, kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına” yer verilmeyerek, TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2021 tarihli, 2021/132 esas ve 2021/110 karar sayılı hükmünün CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ilişkin hükmün 7. paragrafında “tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükme yönelik temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,