Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/13744 K.2022/14250

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2009 tarih-2007/18 esas ve 2009/123 sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 192/3, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildikten sonra TCK'nın 191/6 ncı maddesi uyarınca sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, TCK'nın 191/7 nci maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaları halinde cezasının infaz edilmiş sayılmasına,

aksi taktirde tedbirlere uymadığının tespiti halinde hapis cezasının infazına karar verildiği, söz konusu kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.04.2016 tarihli kararı ile Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/718 esas ve 2009/23 karar sayılı kararını bozduğu,

bozma üzerine Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2017 tarih - 2016/317 esas ve 2017/84 sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62 ve 191/8 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve hükmün 12.06.2017 tarihinde kesinleştiği,

sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5 yıllık erteleme süresi içinde 14.12.2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin,16.03.2017 tarih - 2016/317 esas ve 2017/84 karar sayılı hükmü açıklanarak incelemeye konu kararın verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanığın cezalandırılmasını gerektirecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını ileri sürmüştür.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinin 1 inci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin 4 üncü fıkrası gereği 12 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca zamanaşımı süresinin, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2017 tarih - 2016/317 esas ve 2017/84 sayılı kararının kesinleşmesi ile durduğu ve 14.12.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun işlenmesi üzerine kaldığı yerden işlemeye devam ettiği, suç tarihi olan 26.06.2006 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık uzatmalı zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ve 67. maddesinin 4. fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.06.2017 tarihi ile HAGB'nin ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 14.12.2017 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,