Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/13789 K.2023/1112

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/163 Esas, 2022/182 Karar sayılı

kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1122 Esas, 2022/1011 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Yeterli ve kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

29.03.2022 günü saat 03:20 sıralarında Diyarbakır Elazığ Karayolu Sivrice mevkinde yapılan yol uygulaması sırasında sürücüsü sanık ... ve aracın arka yolcu koltuğunda sanık ...'ın olduğu 23... plakalı aracın durdurulduğu, şahısların tedirgin hareketlerde bulunması ve çelişkili beyanlar vermesi üzerine Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında arama kararı ile yapılan aramada aracın şoför koltuğunun alt kısmında davaya konu metamfetaminin tespit edildiği, sanıkların uyuşturucu madde karşılığında ödediklerini beyan ettikleri tutarın maddenin tespit edilen değeriyle uyumlu olmadığı, tek seferde kişi başı 1.750 TL

vermelerinin sanıkların duruşmada tespit edilen bireysel ekonomik durumlarına uygun olmadığı, sanıkların çelişkili anlatımları ve sanık ...'ın telefonundan tespit edilen mesajlaşma içerikleri bir arada değerlendirildiğinde sanıkların ele geçirilen uyuşturucu maddeyi ticaret maksadıyla satın aldıkları gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1122 Esas, 2022/1011 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 23.01.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunmasından sonra, sanığın 23.01.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,