Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/1399 K.2025/10408

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanık hakkında; Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/5 Karar sayılı dosyasında, suç tarihi 27.04.2014 ve iddianame tarihi 13.06.2014 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle,

yargılaması yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 16.11.2015 tarihinde kesinleştiği, temyize konu dosyada ise sanığın 08.02.2014 tarihli eylemi nedeniyle 28.05.2014 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, yukarıda adı geçen hüküm verilmiş ve kesinleşmiş dava dosyasının aslı veya onaylı örneğinin bu dosya içine alınarak incelenip, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra,

zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde ''kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi'' aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,