Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/14147 K.2022/14164

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesince 23/11/2018 tarih, 2018/392 esas ve 2018/1121 sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet kararının, istinaf edilmeden 18/12/2018 tarihinde kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna müracaat edildiği ve Dairemizin 19/01/2022 tarih, 2021/14510 esas ve 2022/619 sayılı kararı ile "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 18/03/2008 tarihli ve 2008/9-7-56 ve 13/05/2008 tarihli ve 2008/10-101-113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere,

kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiine yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği dikkate alınarak gerekçeli kararın, sanığın kendisini temsil ettiğinden haberinin olmadığı zorunlu müdafiine tefhimiyle yetinilerek sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi nedeniyle kararın kesinleşmediği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi gereğince yalnız kesinleşmiş kararlara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği, kanun yararına bozma istemine konu kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmediği anlaşıldığından, kararın tebliği ile usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine, bu nedenle kanun yararına bozma isteminin bu aşamada reddine karar vermek gerekmiştir” gerekçesi ile kanun yararına bozma isteminin reddedildiği ancak dosyanın bu kez temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmakla,