Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/14793 K.2025/7796

2. Sanık ... yönünden onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Sanık ... müdafiinin kanunî süre içerisinde temyiz isteminde bulunduğu; ancak sirayet üzerine yeniden kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddinin gerektiği tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Sanık ... hakkında .... Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2015 tarih – 2014/308 Esas ve 2015/267 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet kararının sanığın temyiz isteminden vazgeçmesi nedeni ile temyiz incelemesinden geçirilmeksizin kesinleştiği, diğer sanık ... yönünden kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarih – 2019/7834 Esas ve 2021/289 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma kararının ilk derece mahkemesince sirayet ettirilerek yargılamaya sanık ...'ın da dahil edildiği ve yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 12.07.1948 tarihli ve 163-121 sayılı, 07.12.1987 tarihli ve 322-588, 31.10.2012 tarihli ve 2011/777-2012/1819 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, hakkındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen sanığın sirayet üzerine yeniden kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin Başkan Vekili ... ile Üye ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak hükmün oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOYGEREKÇESİ

(Sanık ... yönünden)

A) TARTIŞMANIN KONUSU

Tartışmanın konusunu, ilk hükmü temyiz etmeyen ya da süresinde olmadığı için temyiz isteği reddedilen sanığın, aynı olayın diğer sanıkları hakkındaki hükümlerin bozulması üzerine, bozmaya uyularak ve sirayet de kabul edilerek kurulan yeni hükmü temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığı oluşturmaktadır.

B) KONUYLA İLGİLİ YASAL DÜZENLEMELER

1- 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan hükümleri:

a) “Hükmün bozulmasının diğer maznunlara sireyeti” başlıklı 325 inci madde:

Hüküm, cezanın tatbikatında kanuna muhalefet edilmesinden dolayı maznun lehine olarak bozulmuşsa ve bozulan cihetlerin temyiz talebinde bulunamamış olan diğer maznunlara da tatbiki kabil olursa bu maznunlar dahi temyiz talebinde bulunmuşcasına hükmün bozulmasından istifade ederler.

b) “Temyizi kabil olan ve olmayan hükümler” başlıklı 305 inci madde:

Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir. Ancak, on beş sene ve ondan yukarı hürriyeti bağlayıcı cezalara ait hükümler hiçbir harç ve masrafa tabi olmaksızın Yargıtayca re'sen tetkik olunur.

1. İki milyar liraya kadar (İki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,

2. Yukarı sınırı on milyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,

3. Bu Kanun ile sair kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler,

Temyiz olunamaz.

2- 5271 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri:

a) “Hükmün bozulmasının diğer sanıklara etkisi” başlıklı 306 ncı madde:

Hüküm, sanık lehine bozulmuşsa ve bu hususların temyiz isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanması olanağı varsa, bu sanıklar da temyiz isteminde bulunmuşçasına hükmün bozulmasından yararlanırlar.

b) “Kanun yollarına başvurma hakkı” başlıklı 260 ıncı maddenin birinci fıkrası:

Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.

C) KONUNUN İRDELENMESİ

Hükümlü ... hakkında, .... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen hükmün temyizden vazgeçme nedeniyle kesinleştiği, sanık ... yönünden kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.01.2021 tarihli ve 2019/7834 Esas, 2021/289 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma kararının ilk derece mahkemesince sirayeti ile yargılamaya hükümlü ...'ın dahil edildiği, Dairemizin bozma ilamına ve ...'a sirayetine ilişkin kararına İlk Derece Mahkemesince uyularak ve ...'a da sirayet ettirilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 2 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bu hüküm sanık müdafii tarafından yasal süre içinde temyiz edilmiştir.

Diğer sanık ile hakkında sirayet kararı verilen ... hakkında bozmaya uyularak yeniden hüküm kurulduğu için ilk hüküm ortadan kalkmıştır. Ortadan kalkmış olan ilk hükmün kesinleştiğini ileri sürmek mümkün değildir.

Hükümlere karşı, kural olarak temyiz yasa yolu açıktır. Yasa yolunun kapatılması için açık hüküm bulunmalıdır. Haklara ilişkin kurallar, dar yoruma tabi tutulamaz. Sirayet üzerine yeni bir hüküm kurulduğuna ve aksine bir yasal düzenleme bulunmadığına göre, ilk hükmü temyiz etmemiş ya da temyiz isteği süresinde olmadığı için reddedilmiş olsa bile sanık sirayet üzerine kurulan yeni hükmü temyiz edebilir.

D) SONUÇ: Açıkladığımız nedenlerle;

İlk hükme yönelik süresinde temyiz isteği bulunmasa bile, ... hakkında sirayet üzerine kurulan yeni hükmü sanık müdafiinin temyiz etme hakkının bulunduğu ve yasal süre içindeki temyiz isteği üzerine hükmün incelenmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan, “temyiz yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteğinin reddine” ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 08.09.2025