Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/14870 K.2024/24210

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dairemizin bozma kararı üzerine, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Mahkemece, 12.03.2020 tarihli olay yönünden basit kroki esas alınarak 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapıldığı; ancak bu krokide de mesafenin yaklaşık olarak belirtildiği anlaşıldığından, sanığın uyuşturucu madde sattığı iddia edilen yerin, belirtilen yerlere mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığının olay, fiziki takip üst arama, yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanağını tanzim eden kolluk görevlileri de hazır edilip yer göstermeleri sağlanarak keşif yapılmak suretiyle kesin olarak tespit edildikten sonra, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” yerine, “ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ve infazının 5275 sayılı kanun'un 106/3 maddesine göre yapılacağının sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması,

Hukuka aykırı görülmüştür.