Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/15014 K.2023/2754

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/317 Esas, 2015/629 Karar sayılı kararı ile sanığın sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 194 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/317 Esas, 2015/629 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.02.2020 tarihli ve 2019/7285 Esas, 2020/1112 Karar sayılı kararı ile;

"Hem soruşturma aşamasında hem de kovuşturma aşamasında dinlenilmeyen mağdurların kimliklerinin belirlenerek olaya ilişkin bilgi ve görgülerinin tespiti için usulüne uygun şekilde dinlenilmeleri, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2020/200 Esas, 2021/844 Karar sayılı kararı ile sanığın sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 194 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 326 ncı maddesi uyarınca kazanılmış hakkı saklı tutularak 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay gün ve saatinde polisin yaptığı kontrolde sanığın işlettiği kafeteryada 18 yaşından küçük çocuklara nargile servisi yaptığı ve nargile içmelerine izin verdiğinin tespit edildiği olayda; olay tespit tutanağından ve mağdurların beyanlarından maddi vakanın sübut bulduğu gerekçesiyle sanığın sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Birden fazla çocuğa bu şekilde nargile satışı yapıldığı ve sanığın eylemlerinin zincirleme suç hükümleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla cezasında artırıma gidilmiş; şahsi halleri sebebiyle sanık hakkında takdiri indirim uygulanmış; aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın cezada kazanılmış hakkı saklı tutulmuştur.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 inci maddelerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2020/200 Esas, 2021/844 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,