Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/15107 K.2024/23686

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle: 1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir.

Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan karardaki tekerrüre esas alınan Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2012 tarihli ve 2011/45 Esas, 2012/26 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen "tehdit" suçuna ilişkin olduğu ve 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle bu suçun uzlaşma kapsamına alındığı,

UYAP sisteminden yapılan incelemede Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2011/45 Esas, 2012/26 Karar sayılı ek kararı ile "tehdit" suçuna ilişkin uzlaşma nedeniyle düşme hükmü verildiği ancak kesinleşip kesinleşmediğinin tespit edilemediği anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan karardaki tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması neticesinde verilen düşme hükmünün kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın mahkemesinin "Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesi" yerine "Ayvalık 3. Asliye Ceza Mahkemesi" olarak hatalı yazıldığı, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafından "Ayvalık 3. Asliye Ceza Mahkemesinin" ibaresinin çıkartılarak yerine "Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,