Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/15272 K.2023/2212

Sanıklar hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma " suçundan açılan kamu davasında, aynı eylemler nedeniyle Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2014 tarihli ve 2014/132 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden, süresinde temyiz istemi bulunduğu halde, maddi hata sonucu temyiz incelemesi yapılmadığı anlaşılmakla, söz konusu dosyanın temyiz incelemesi için yeniden Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, sanıklar hakkında aynı eylemler nedeniyle ikinci kez mahkûmiyet hükmü kurulmasına ilişkin Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli, 2021/388 Esas ve 2021/428 Karar sayılı kararının,

hukukî değerden yoksun olduğu; sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2014/132 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararına yönelik olduğu değerlendirilmiş olup, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un

33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.05.2014 tarihli ve 2014/966 Esas, 2014/678 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve ayrıca sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2014/132 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararı ile sanıkların "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ile cezalandırılmalarına hükmedilmiş olup, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan ise aynı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci , 52 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli kararının, "uyuşturucu madde ticareti yapma" ve "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan hükümler yönünden sanık ... müdafii ve sanık ...'ın süresinde temyizi üzerine Dairemizin 26.04.2021 tarihli ve 2018/5266 Esas, 2021/5085 Karar sayılı kararı ile; "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan yapılan inceleme neticesinde, "1.

Sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediklerine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi gerektiği.

2. Ele geçen uyuşturucu maddelerin tamamının analizlerde kullanıldığı ve tanık numune de alınmadığı anlaşılmakla, müsadere talebinin konusuz kaldığının gözetilmesi gerektiği," belirtilerek bozulmasına karar verilmiş; "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan hükümler yönünden maddi hata sonucu temyiz incelemesi yapılmadığı tespit edilmiştir.

D. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli, 2021/295 Esas ve 2021/356 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak, sanıklar hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararları, temyiz edilmeksizin 04.10.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

E. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıklar hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin maddi hata sonucu değerlendirilmemesi üzerine, re'sen yeni esasa kayıt yapılarak yapılan yargılama sonucu, 09.11.2021 tarihli ve 2021/388 Esas, 2021/428 Karar sayılı kararı ile aynı eylemler nedeniyle, sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın; "Almış olduğum cezamı temyiz ediyorum." şeklinde, sebebe dayanmayan temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Eylemin sabit olmadığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklar hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma " suçundan açılan kamu davasında, aynı eylemler nedeniyle Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli, 2014/132 Esas ve 2014/163 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden, süresinde temyiz istemi bulunduğu halde, maddi hata sonucu temyiz incelemesi yapılmadığı anlaşılmakla, söz konusu dosyanın

temyiz incelemesi için yeniden Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, sanıklar hakkında aynı eylemler nedeniyle ikinci kez mahkûmiyet hükmü kurulmasına ilişkin Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli, 2021/388 Esas ve 2021/428 Karar sayılı kararının, hukukî değerden yoksun olduğu; sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli, 2014/132 Esas ve 2014/163 Karar sayılı kararına yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.11.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2014/132 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğii BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,