Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/15577 K.2023/2848

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2014/60 Esas, 2014/159 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2014 tarihli ve 2014/60 Esas, 2014/159 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2017/7470 Esas, 2021/4826 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... müdafiinin 18.09.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden temyizinin kapsamının, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanık ... ile hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunan .....ve ek takipsizlik kararı verilen ...’ın içinde bulundukları .... plakalı araçta ele geçen suç konusu uyuşturucu maddelerin kime ait olduğunun bilinmediği aşamada, ikrarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. ..... Kriminal Polis Laboratuvarlığı tarafınan alınan şahit numunenin de müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2021 tarihli, 2021/125 Esas ve 2021/152 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Rutin çalışmalar sırasında, sağ arka kapısı açık şekilde park halinde duran, sürücü koltuğunda hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedaviye veya denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilen Sefer, sağ ön yolcu koltuğunda sanık ... ve arka koltuğunda hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen Deniz’in bulunduğu aracın yanına kolluk görevlilerince gidildiği,

aracın içinin el feneriyle kontrolünde aracın sol arka koltuk önünde paspas üzerinde siyah bantla sarılı şeffaf poşet içindeki net 135 gram esrar maddesinin ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin, içmek için kullanılan esrar miktarının 3-5 gram ile sınırlı olduğu ve sanığın ikametinin bulunduğu köyden Bafra ilçe merkezine kadar satmak üzere paketlendiği belli olacak şekilde 140 gram toz esrar maddesini satışa sunduğunun açıkça belli olması, bir kişinin kullanmak amacıyla bu kadar

yüksek miktarı yanında taşımasının hayatın olağan akışına aykırı olması, sanığın uzun bir yolculuğa da çıktığına yönelik herhangi bir beyanının bulunmamasıyla sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği ve sanık hakkında uyuşturucu maddelerin kime ait olduğunun bilinmediği aşamada kendisine ait olduğuna dair kabulü sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR