Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/15891 K.2024/22048

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; A. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, B. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, C. İletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararının 5271 sayılı CMK'nın 135. maddesine açıkça aykırı olduğuna, D. 01.03.2022 ile 16.05.2022 tarihlerinde alınan idrar testlerinin karşılaştırılması gerekiğine, E. Suça konu maddelerin usulsüz arama neticesinde ele geçirildiğine, F. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut kesin ve inandırıcı bir delilin elde edilmediğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanığın 1. kez mükerrir olması nedeniyle bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığı şeklindeki dosya kapsamı ile uyumlu ve denetime elverişli gerekçe yerinde olduğundan tebliğnamenin bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği, etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla;

sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A.

Adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildikten sonra kararda "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı" yerine "6545 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi gereğince, sanığın tebliğ ödeme emri üzerine 30 günlük süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek,

iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilebileceği, sanığın hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmının hapis olarak infaz edilebileceğinin ihtarına" yer verilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

B. Suçta kullanılan Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2022/657 sırasında kayıtlı eşyaların 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında yer alan "6545 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi gereğince, sanığın tebliğ ödeme emri üzerine 30 günlük süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek,

iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilebileceği, sanığın hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmının hapis olarak infaz edilebileceğinin ihtarına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi,

B. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2022/657 sırasında kayıtlı eşyaların imhasına ilişkin kısmındaki "imhasına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündek hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,