KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2022/16601 E., 2024/20465 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/877 E., 2022/1044 K.
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması
Karar Metni
834 kelime·4 dk okuma·4 bölüm
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A.
Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20/04/2018 tarihli ve 2017/329 Esas, 2018/156 Karar sayılı kararı ile sanık Apltekin'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına;
sanık ...'un ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, duruşma açılmaksızın 29.05.2019 tarihli ve 2018/1127 Esas, 2019/1044 Karar sayılı düzeltilerek esastan red kararı ile, sanık ... için uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 17 yıl 2 ay 7 gün ve 9.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına;
sanık ...'un ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
C. Dairemizce yapılan incelemede 01.03.2022 tarihinde "Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince, sanık ... hakkında TCK 188/4-a ve 43. maddelerinin hükümden çıkarılması ve sanık ... için mahkeme tarafından belirlenen ceza miktarının azaltılabilmesi için, CMK'nın 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirmesi yapıldıktan sonra eylemlerin kabulüne göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi," sebebiyle istinaf kararının bozulmasına karar verilmiştir.
D. Bozma üzerine yapılan yargılamada; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/877 Esas, 2022/1044 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 17 yıl 2 ay 7 gün hapis ve
9.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; sanık ...'un ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın cezalandırılması için yeterli ve somut delil bulunmadığına, 2. Dosyada eksik inceleme yapıldığına, parmak izi tespiti yapılmadığına ve baz istasyonundan sinyal tespiti kayıtlarının istenmediğine, 3. Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Sanığın cezalandırılması için yeterli ve somut delil bulunmadığına, usule ilişkin işlemlerin yerine getirilmediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık ... için temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanıklar ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/16601, K. 2024/20465, 24 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama