KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2022/16680 E., 2024/22796 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Van 6. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün eleştirilerek hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 6. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 7. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.
III. GEREKÇE
Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 5237 sayılı TCK' nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç; aynı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerine ilişkin eleştirisi yerinde görülmemiştir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delil değerlendirmesine, etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararının kanunun aradığı şartları taşıdığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, eleştiri dışında tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/16680, K. 2024/22796, 23 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama