Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/1709 K.2024/19460

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/441 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 10 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirili esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, 3. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

D. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ve müdafii kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 18.07.2023 ve 14.08.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden:

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar Medet Veysanoğlu ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden:

Gerekçe bölümünde (C) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık

görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.05.2024 tarihinde karar verildi.