KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2022/1744 E., 2022/7265 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2022
- Mahkeme
- BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet; Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2021 - 2021/36 esas ve 2021/316 sayılı kararı
Karar Metni
527 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf başvurusunun eleştirilip düzeltilerek esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08/12/2021 - 2021/3686 esas ve 2021/2366 sayılı kararı Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin istemlerinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
Sanığın 03/10/2020 tarihinde tanık ...’ye uyuşturucu madde sattığı kabul edilmişse de, olay tarihinde tanık ...’nin polis ekiplerini durdurarak ...
İleri isimli kişiden uyuşturucu madde aldığını beyan edip uyuşturucu maddeyi teslim ederek Hazat İleri isimli kişiyi teşhis ettiği, sanıktan da 02/10/2020 tarihinde uyuşturucu madde aldığını söylediği ancak sanıktan aldığını iddia ettiği uyuşturucu maddenin ele geçirilememesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olup olmadığının tespitinin mümkün olmaması karşısında, sanığın tanık ...’ye uyuşturucu sattığına ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmamasına rağmen sanığın 03/10/2020 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti suçunun sabit kabul edilmesi,
sanığın 07/09/2020 - 10/10/2020 - 31/10/2020 ve 27/12/2020 tarihli eylemlerinin subut bulması ve zincirleme suç artırımının alt sınırdan yapılmış olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2) Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği halde, TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
ilk derece mahkemesi hükmünün;1)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve aynı maddede 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler gözetilerek oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,
2) Hüküm fıkrasının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümünde “ … infaz rejimine göre çektirilmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/1744, K. 2022/7265, 6 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama