Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/186 K.2022/4451

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında Mardin Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 21/05/2012 tarih 2012/208 esas ve 2012/822 karar sayılı hükmü ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilerek 31/05/2012 tarihinde kesinleştirildiği, Mardin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa 17/07/2012 tarihinde usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğ edilmesine rağmen sanık rehberlik edecek uzman ile yapacağı görüşmeye hiçbir mazeret bildirmeden katılmadığı, sanığın yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle dosyası kapatılarak mahkemesine ihbar yapılması üzerine,

Mardin Sulh Ceza Mahkemesinin 26/03/2013 tarih 2012/496 esas ve 2013/339 karar sayılı verilen mahkûmiyet hükmünün, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 19/09/2016 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verildiği, mahkeme tarafından bozma ilamına uyularak Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2017 tarih 2016/647 esas ve 2017/92 karar sayılı ilam ile sanığın daha önce işlediği suçtan yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmadığından bahisle yeniden kovuşturma konusu yapılamayacağı, 2. suçtan açılan davadan düşme kararı verildiği,

ancak daha sonra Yargıtay tarafından incelenen ve bozulmasına karar verilen aynı eyleme ilişkin dosyaya ihbarda bulunularak yeniden 31/03/2017 tarihli ek karar ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

Bozma sonrasında, Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/647 esas ve 2017/92 karar sayılı dava dosyasında duruşma açılarak, 19/01/2017 tarihinde kurulan ‘düşme ’hükmünün, sanığa usule uygun tebliğ olunduğu, Cumhuriyet savcısınca 13/02/2017 tarihinde görüldü yapıldığı, 21/02/2017 tarihinde kararın kesinleştiği ve düşme kararındaki ihbar üzerine 21/05/2012 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilen dosyaya ihbarda bulunulduğu ve bu ihbar edilen dosyanın Mardin Sulh Ceza Mahkemesinden Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesine devredilen dosya olduğu dolayısıyla düşme kararı verilen dosyanın da aynı dosya olduğu, davayı sonuçlandıran düşme kararı verildikten sonra ayrıca ihbarda bulunmasının mümkün olmaması sebebiyle bu ihbar üzerine davayı sonuçlandıran