Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/2124 K.2024/18696

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/150 Esas, 2021/393 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanığın Alzheimer hastası olduğu ve Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporun yeterli araştırmayı içermediğinden eksik olduğuna, 4. Sanıkla ilgili akıl hastalığı ve zayıflığı bulunup bulunmadığına ilişkin yeterli inceleme yapılmadığından adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 5. Tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına, 6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesinin beşinci fıkrası uyarınca teknik araçlarla izleme kişinin konutunda uygulanamaz.Adli kolluk görevlisi “suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri toplama”

konusundaki genel görevi kapsamında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak, alıcı rolüne girerek uyuşturucu madde alabilir.Adli kolluk görevlisi de olsalar delil toplama faaliyetlerini 5271 sayılı Kanun’un 2 nci maddesinin (e) bendi ve 161 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu’nun Ek 6 ncı maddesine uygun bir biçimde gerçekleştirmeleri halinde ele geçirilen deliller hükme esas alınabilecek olup, görevlilerin kışkırtıcı ajan sayılabilecek şekilde faili suç işlemeye yönlendirmesi sonucu ele geçirilen deliller ya da usulüne uygun bile olsa konut içinde yapılan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen deliller hükme esas alınamaz.

Somut olayda sanık hakkında uyuşturucu madde sattığına dair alınan istihbari bilgiler kapsamında, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karar alındığı, 08.10.2020 tarihinde alıcı olarak davranan gizli soruşturmacıların sanığın yanına gidip uyuşturucu madde olup olmadığını sorduğu, bunun üzerine sanığın metamfetamin olduğunu söylediği, gizli soruşturmacıların metamfetamin istediği, sanığın alıcı görevlileri cadde üzerinde bulunan eve götürdüğü ve uyuşturucu maddeyi hazırlayarak verdiği;

sanığın 03.11.2020 tarihinde yakalandığında yapılan aramasında üzerindeki gözlük kabı içinden iki ayrı poşete sarılı metamfetamin, beyaz kağıt içerisinde metamfetamin, şeffaf poşette esrar ve alüminyum folyaya sarılı ekstazi hapların ele geçtiği, sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesinin beşinci fıkrası uyarınca teknik araçlarla izleme tedbirinin kişinin konutunda uygulanamayacağı, gizli soruşturmacıların suç teşkil eden fiili yalnız pasif davranışlarla izleyip tespit etmek yerine, delil üretmek ve soruşturma başlatmak için kişiyi başka türlü işleyeceği sabit olmayan bir suçu işlemeye sevk etme yönünde davranışlar sergilemiş olduğu, bunun da gizli soruşturmacının görev sınırlarını aştığı, kışkırtıcı ajan gibi hareket ederek faili suça teşvik etmek suretiyle elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğu ve Anayasa'nın 38 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 206 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağının gözetilmesi gerektiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, hakkında uyuşturucu madde satışı yaptığına dair istihbâri bilgiler olduğu ve soruşturmanın bu şekilde başladığı, 03.11.2020 günü yakalandığında yapılan aramasında üzerinden kullanım sınırının üzerinde, satışa hazır halde, nevi ve miktarları farklı uyuşturucu maddelerin ele geçtiği sabit olmakla Bölge Adliye Mahkemesinin suçun sübutuna ve vasfına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan tanzim edilen rapora göre sanığın müsnet suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun bildirildiği,

adil yargılanma ilkesinin ihlal edilmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,