Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/2501 K.2022/8156

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesince 14/06/2017 tarih, 2016/463 esas, 2017/168 karar sayı ile 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartı yokluğu nedeniyle verilen "durma" kararının, itiraz edilmeden 07/02/2018 tarihinde kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı "kanun yararına bozma" isteminde bulunulduğu ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarihli, 2018/2570 esas ve 2018/5159 sayılı kararı ile söz konusu "durma" kararının CMK'nın 309/3-4(a) maddesi uyarınca bozulmasına karar verildiği,

bu karara dayanılarak, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinde devam edilen yargılama sonucunda, 07/02/2019 tarih, 2018/700 esas ve 2019/133 sayı ile 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1, 53. maddeleri uyarınca verilen " 2 yıl hapis cezasına" ilişkin hükmün, sanık tarafından süresinde istinaf edildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 27/03/2019 tarih, 2019/625-425 sayı ile hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu belirtilerek, "dosyanın incelenmeksizin iadesine" karar verilmesi üzerine, dosyanın, temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarihli, 2018/2570 esas ve 2018/5159 sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen "durma" kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması,