KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2022/2535 E., 2024/16438 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/619 E., 2021/1291 K.
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması
Karar Metni
651 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin ükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2021/4 Esas, 2021/132 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 5. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, 6. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna, 7. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.
B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 02.08.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.
B. Sanıklar Baver ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/2535, K. 2024/16438, 13 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama