Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/3055 K.2022/4943

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, Dairemizce de benimsenen 12.07.1948 tarihli ve 163-121 sayılı, 07.12.1987 tarihli ve 322-588, 31.10.2012 tarihli ve 2011/777-2012/1819 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, “temyiz isteminin reddine” karar verilmesi üzerine, hakkındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen sanığın sirayet üzerine yeniden kurulan ve lehine olan yeni hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri gereğince sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE;

B-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Bozmaya uyulduğu yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli kararda, suç tarihinin "23/09/2006( Halil, ... ve ... için) ve 08/11/2006( ..., ... , ... , ... ve ... için)" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın "08/11/2006" olarak yazılması,

2-Bozmadan önce verilen 18.06.2008 tarihli ilk hükümde sonuç olarak verilen adli para cezasının birer ay arayla on eşit taksit halinde tahsiline karar verildiği, bu karar aleyhe temyiz edilmediğinden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden bozma sonrası adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bir karar verilmemiş olması,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-İstanbul C. Başsavcılığı Adli Emanetinin 2006/596 sırasında kayıtlı olup suçta kullanılan ve mahkum olan sanıklara ait cep telefonları ve SIM kartlarının TCK'nın 54/1.maddesi yerine TCK'nın 54.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Gerekçeli karar başlığında “suç tarihi” kısmından “08/11/2006” ibaresinin çıkartılıp yerine "23/09/2006( ..., ... ve ... için) ve 08/11/2006( ..., ..., ..., ... ve ... için)"ibaresinin eklenmesi,

2-Hükmün 5. paragrafından sonra gelmek üzere "Adli para cezalarının 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakları da nazara alınarak 10 eşit taksit halinde sanıklardan tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının sanıklardan tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına," şeklinde paragraf eklenmesi,

3-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

4-Hüküm fıkrasının telefon ve sim kartların müsaderesine ilişkin bölümünden "TCK'nın 54. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "TCK'nın 54/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi ,