Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/3741 K.2024/17127

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/502 Esas, 2021/554 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillerin hukuka aykırı olarak toplandığına,

2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına,

4. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun sübut bulmadığına,

2. Beraat kararı verilmesi talebine,

3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa kararın 01.02.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın verdiği 04.02.2022 tarihli dilekçesinde temyiz sebeplerinin belirtildiği görülmekle Tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiştir.

1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. Sanık hakkında, tekerrürü oluşturan mahkûmiyetlerinden daha ağır cezayı içeren Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/655 Esas, 2018/879 Karar sayılı ilamı uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hüküm yerine, Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/357 Esas, 2019/289 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1 ay hapis cezasına ilişkin hükmünün tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu,

3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verildikten sonra "5275 sayılı Yasa'nın 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılacağının sanığa ihtarına" karar verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un

302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Tekerrürü oluşturan Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/655 Esas, 2018/879 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezası nedeniyle hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan ceza miktarının 1 ay hapis cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi,

2. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında “5275 sayılı Yasa'nın 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılacağının sanığa ihtarına” ibaresinin çıkartılması

Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,