Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/385 K.2022/4498

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Niğde (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 14/05/2010 tarih ve 2009/389 esas ve 2010/690 karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK 191/1, 62/1, 191/6 maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği ve kararın 13/09/2010 tarihinde kesinleştiği, hükmün infazı aşamasında,

tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle kesinleşmiş hükümdeki hapis cezasının aynen infazına karar verilmesi gerekirken Niğde (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 30/01/2013 tarih ve 2012/544 esas ve 2013/83 sayılı karar ile yeniden hüküm kurularak 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10/10/2017 tarihli 2013/10315 esas ve 2017/4634 karar sayılı ilamı ile,

30/01/2013 tarihli kararın 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna değil, itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin iadesi sonrası Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli 2017/581 D.İş sayılı kararı ile sanığın itirazı konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek uyarlama yargılaması yapılması için dosyanın Mahkemesine gönderildiği, dolayısıyla Yargıtay incelemesinden geçen bir hükmün de söz konusu olmadığı,

Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılarak 09/05/2018 tarih ve 2017/848 esas ve 2018/559 karar ile TCK’nın 5560 sayılı yasa ile değişik 191/1, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası verilerek 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 20/06/2018 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 16/04/2020 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle 06/07/2021 tarihli karar ile açıklanması geri bırakılan 10 ay hapis cezasının açıklandığı anlaşılmakla;