Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/4354 K.2024/695

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2018 tarihli ve 2015/1021 Esas, 2018/511 Karar sayılı kararı ile, kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca açılan davada sanığın beraatine hükmedilmiştir.

B.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/3356 Esas, 2019/1646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi,

50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanığın müdafii huzurunda alınmayan kolluk ifadesinin hükme alınmasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay, yakalama ve muhafaza tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığa ait taşınmazın bahçe kısmında bulunan çiçeklikte hint kenevirlerinin ele geçirildiği olayda; bahçesinde hint keneviri ele geçirilen evin her ne kadar tapusu sanığın adına kayıtlı ise de, evin asıl sahibinin Amerika'lı bir vatandaş olduğu, sanığın olaya konu yere 7-8 ayda bir ağaçları sulamak için gittiği, hatta rahatsızlığı nedeniyle

uzun zamandır gidemediği, olaya konu taşınmazın kapısının açık olduğu, hatta çevredekiler tarafından buraya sahipsiz gibi algılandığı için herkesin girebildiği, kimi zaman yabancı insanların gelip oturduğu, kapısının sürekli açık olduğu, suça konu hint kenevirini ekmiş olabileceği hususunda şüphe oluştuğu gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, "sanığın talimat savunmasında, ilk önce kendisine ait konutun bahçesine yabancı kişilerin girip çıktığını, hatta piknik yaptıklarını, başka şahısların hint kenevirlerini ekmiş olabileceklerini, kendisinin arada sırada çiçek ekmek üzere bu eve uğradığını belirtmesine karşın, jandarma karakolunda alınan ilk ifadesinde suça konu hint kenevirlerinin nasıl çıkmış olabileceği kendisine sorulduğunda hayvan yemlerinin içine çedene tohumu karışmış olabileceğini, suça konu bitkileri bilerek ekmediğini belirttiği, bu hususun aslında tevilli bir ikrar olduğu, sanığın istikrarlı bir beyanının bulunmadığı,

Dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın evinin bahçesinde hint keneviri bulunduğuna ilişkin jandarma karakoluna yapılan telefon ihbarı, sanığın evinin bahçesine kenevir bitkisi ektiğini bir çok kişinin bilmesine karşın ihbar etmedikleri yönünde yapılan kolluk araştırmasına ilişkin tutanak, suça konu yerin sanığın kullanımındaki konut olması ve sanığın istikrarsız beyanları birlikte değerlendirildiğinde atılı suçu işlediği kanaatine varıldığı" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak değerlendirildiği anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/3356 Esas, 2019/1646 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası