Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/618 K.2022/7486

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1) Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden yapılan incelemede:

06/02/2020 tarihli hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 310/son maddesinde belirtilen bir aylık yasal temyiz süresinden sonra 13/07/2020 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve CMUK'un 317. maddeleri gereğince, Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin REDDİNE,

2) Sanık temyizi yönünden yapılan incelemede:

Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin bozma ilamından sonra verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 05/01/2015 tarihinden, denetim süresi içerisinde hükmün açıklanmasına sebep olan suçun işlendiği 03/10/2018 tarihine kadar zamanaşımı süresinin durduğu; bozma ilamı öncesi mahkûmiyet kararının verildiği 16/02/2010 tarihinden, bozma ilamı sonrasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/01/2015 tarihine kadar, denetim süresinde kasıtlı suç işlendiği 03/10/2018 tarihinden, temyize konu mahkûmiyet hükmünün verildiği 06/02/2020 tarihine kadar zamanaşımı süresinin işlediği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2 maddeleri gereğince 8 yıl olduğu, TCK'nın 67/4. maddesi uyarınca olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olacağı, suç tarihi olan 12/10/2009 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, zamanaşımının durma süreleri de eklendiğinde dolmadığı; ancak, bozma öncesi verilen 16/02/2010 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren işleyen ve duran zamanaşımı süreleri göz önüne alındığında, temyize konu mahkûmiyet hükmünün verildiği 06/02/2020 tarihinden önce 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu