Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/6392 K.2023/1051

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Sanığın; 01.03.2020 tarihli eylem nedeniyle, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2020 tarihli ve 2020/1268 Esas, 2020/3347 Soruşturma sayılı iddianamesi ile; 10/02/2020 tarihli eylem nedeniyle, Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2020 tarihli, 2020/270 Esas ve 2020/329 Soruşturma sayılı

iddianamesiyle, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

B. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/44 Esas, 2021/1 Karar sayılı kararı ile Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/189 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/189 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2020/189 Esas, 2021/255 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin (ikinci kez) uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2022/142 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde, duruşma açılmaksızın, 10.02.2020 tarihli eylemin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine.

01.03.2020 tarihli eylem yönünden ise, hüküm fıkrasında zincirleme suç hükümleri uyarınca yapılan artırım uygulamasının kaldırılması ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına ilişkin fıkranın eklenmesi suretiyle, sonuç olarak 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500 TL adli para cezasına karar verilmek suretiyle, hükmün düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden yapılan inceleme ile yeni bir hüküm kurulması suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde düzenlenen hukuka kesin aykırılık hâlinin olması,

B.

İlk derece mahkemesince ikinci kez tekerrüre esas alınan Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2019 tarih, 2018/752 Esas ve 2019/3 Karar sayısı ile 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca verilen 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin 22.05.2019 tarihinde kesinleşen ilamında, tekerrüre esas alınan Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli, 2017/37- 319 sayılı hükmü yönünden, istinaf incelemesinden sonra, 22.04.2022 tarihli ek karar ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca “uzlaştırma” sağlandığından “düşme” kararı verildiği,

dolayısıyla bu ilam yönünden ikinci kez mükerrirlik şartlarının bulunmadığı; sanığın ikinci kez mükerrir olduğu başkaca sabıka kaydının da olmadığı anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan söz konusu ilamın, en ağır cezayı içeren ilam olması nedeniyle birinci kez tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,

Hususları, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2022/142 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Bozmanın niteliğine ve tutuklulukta geçirilen süreye göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesini sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,